U2: największe hity, perełki i kultowe momenty. Sprawdź, ile wiesz.
Wyniki obowiązują przez 15 dni.
Cztery takty gitary wystarczą przy „Where the Streets Have No Name”, gorzej z „The Fly”.
Jeden skład od 1976 roku i 22 statuetki Grammy.
Cztery kroki: od gitarowych intr po obrzeża katalogu z Rattle and Hum.
Punktuje tu każdy: te utwory przedstawiają się same, zanim Bono otworzy usta. Opóźnione arpeggio „Where the Streets Have No Name”, dzwoniące akordy „Pride (In the Name of Love)”, narastający riff „Beautiful Day” i szarpana figura „Vertigo” działają natychmiast. Nazwij je z samej gitary, a łatwe punkty masz w kieszeni.
Część nagrań chowa gitarę i stawia na Bono oraz na nastrój. „One”, „With or Without You” i „I Still Haven't Found What I'm Looking For” rosną z melodii, a nie z hooku do zanucenia od razu, więc trop przenosi się z gryfu na linię wokalną. Kto liczy wyłącznie na riff, zatrzymuje się w tym miejscu.
Zespół rozbił wtedy własny schemat. Nowa płyta i trasa Zoo TV wepchnęły go w elektronikę, ironię i przester, a Bono występował jako The Fly i MacPhisto. „Even Better Than the Real Thing” potrafi brzmieć jak zupełnie inna grupa i właśnie dlatego trafia do rundy jako zasadzka.
O najwyższe wyniki decydują skrajności. Wczesna gorączka „Gloria” i „New Year's Day”, bluesowe „Desire” oraz „Angel of Harlem” z Rattle and Hum, a dalej „Stuck in a Moment You Can't Get Out Of” i „City of Blinding Lights” to teren wieloletnich słuchaczy.
Na Songtrivii zgadujesz tytuły z krótkiego urywka, najczęściej po gitarze The Edge'a, a pytania faktograficzne biegną od hymnów lat 80. po przełom kolejnej dekady. Osiem na dziesięć oznacza dobrą orientację, a komplet z pomijanymi nagraniami zdarza się rzadko.
Przede wszystkim „With or Without You”, „Where the Streets Have No Name”, „One”, „Beautiful Day” i „Sunday Bloody Sunday”, a obok nich „New Year's Day” oraz „Desire”, które oddzielają wieloletnich fanów.
Tytuł nazywasz zwykle po dzwoniącej, przesyconej pogłosem gitarze, a nie po wokalu. Najtrudniejsza jest więc dekada lat 90., kiedy Achtung Baby przestawiło tę gitarę na elektronikę i nagranie potrafi wcale nie przypominać grupy z Dublina.
Skład nie zmienił się od 1976 roku: Bono (Paul Hewson) śpiewa, The Edge (David Evans) gra na gitarze, Adam Clayton na basie, a Larry Mullen Jr. na perkusji. Grupa zawiązała się w Dublinie w Irlandii.
Nie wymaga. Wejście jest wolne od opłat, rejestracji i logowania przez Spotify: klikasz w zestaw i słuchasz pierwszego urywka.
Wikipedia · AllMusic · Pitchfork · Billboard · zespół redakcyjny Songtrivia.
Każdy temat opracowuje Mistrz Quizu specjalizujący się w danej kategorii. Wybór łączy wpływ kulturowy, wyniki w notowaniach, potencjał rozpoznawalności i różnorodność epok.