Rozpędzone otwarcie
„One O'Clock Jump” i „Jumpin' at the Woodside” to wizytówki, które przypadkowi gracze łapią najszybciej: sam pęd i buchająca sekcja dęta.
„One O'Clock Jump” rusza z miejsca i sama się przedstawia. Instrumentale wymagają wyczucia rytmu.
Motyw przewodni z 1937 roku, fałszywe zakończenia z 1955 i sekcja rytmiczna Freddiego Greena.
Cztery poziomy: rozpędzone wizytówki, oszczędny fortepian, żart z Paryża i akompaniament dla wokalistów.
„One O'Clock Jump” i „Jumpin' at the Woodside” to wizytówki, które przypadkowi gracze łapią najszybciej: sam pęd i buchająca sekcja dęta.
Rzadkie, idealnie ustawione uderzenia fortepianu działają jak odcisk palca. Garść dźwięków zwykle wystarczy, żeby wskazać lidera.
Przebój z 1955 roku kończy się zawołaniem „one more time”, a potem słynnym „one more once” nad powtarzanym zakończeniem, to jeden z najczęściej cytowanych momentów w jazzie big-bandowym.
Basie akompaniował Frankowi Sinatrze, Judy Garland i wielu innym, więc jego wycinek potrafi przyjść spod głosu, który usłyszysz pierwszy.
Nazywasz wycinki nagrań jego orkiestry, a potem odpowiadasz na pytania o swing z Kansas City, o oszczędny styl przy fortepianie i o wokalistów, którym akompaniował.
„One O'Clock Jump”, „April in Paris” i „Jumpin' at the Woodside”, a obok nich „Lester Leaps In” oraz „Every Day I Have the Blues”.
Jego fortepian jest celowo oszczędny, a wiele nagrań to instrumentale, więc orkiestrę rozpoznaje się raczej po rytmie i sposobie frazowania niż po melodii.
Z mocno swingującego big-bandu z Kansas City, z powściągliwego dotyku przy fortepianie i z „One O'Clock Jump” jako motywu przewodniego całej kariery.
William James „Count” Basie (1904 do 1984), amerykański pianista i lider orkiestry, która działała blisko pięćdziesiąt lat.
Nie. Każdy zestaw jest darmowy na Songtrivii, bez konta i bez Spotify.
Wikipedia · AllMusic · Pitchfork · Billboard · zespół redakcyjny Songtrivia.
Każdy temat opracowuje Mistrz Quizu specjalizujący się w danej kategorii. Wybór łączy wpływ kulturowy, wyniki w notowaniach, potencjał rozpoznawalności i różnorodność epok.